Zmianę przyniosło odzyskanie przez Polskę niepodległości, w wyniku którego Radom został zdegradowany do roli miasta na prawach powiatu, a dawny gmach komisji wojewódzkiej stał się siedzibą starostwa powiatowegored. S. Witkowski, Radom: dzieje miasta w XIX i XX w., Warszawa 1985, ss. 175, 278. W okresie II wojny światowej Radom stał się siedzibą okupacyjnej administracji dystryktu radomskiego, wchodzącego w skład Generalnej Guberni. Pałac Sandomierski, zajęty przez urząd dystryktu, został wówczas rozbudowany w kierunku północnymred. S. Witkowski, Radom: dzieje miasta w XIX i XX w., Warszawa 1985, s. 278red. W. Kalinowski, Urbanistyka i architektura Radomia, Lublin 1979, s. 201.
Po zakończeniu II wojny światowej przywrócono dawny podział administracyjny państwa. W gmachu dawnej komisji wojewódzkiej ulokowano prezydium miejskiej i powiatowej Rady Narodowejred. J. Sekulski, Encyklopedia Radomia, Radom 2009, ss. 227–228J. Łoziński, B. Wolff, Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. III, z. 10, Warszawa 1961, s. 33. W 1964 roku na dziedzińcu pałacu wybudowano salę koncertową Radomskiej Orkiestry Symfonicznejred. J. Sekulski, Encyklopedia Radomia, Radom 2009, s. 28. W latach 1975–1998 część gmachu była siedzibą władz województwa radomskiego. Od 1998 budynki zajmuje Urząd Miejski oraz delegatury mazowieckich instytucji wojewódzkichred. J.