Centralna czarna dziura Stephen Hawking zaproponował w 1971 roku małą czarną dziurę w centrum Słońca jako rozwiązanie problemu neutrin słonecznych. Według niego, znaczna część energii Słońca mogłaby być produkowana przez akrecję na czarną dziurę, co zmniejszyłoby energię wymaganą z reakcji termojądrowych i emisję neutrin z tych reakcji. W kolejnych latach zostały przetestowane numeryczne modele Słońca oparte na tej idei.
Propozycja Hawkinga i dalsze obliczenia nie wyjaśniają obserwowanej zależności pomiędzy masą i jasnością gwiazdy (zgodnej ze standardowym modelem słonecznym bez czarnej dziury), zgodności diagramów H-R ze standardowym modelem słonecznym, braku gwiazd z centralnymi czarnymi dziurami w diagramach H-R, ani procesu formowania gwiazdy wokół czarnej dziury. Ponadto w modelu tym masa czarnej dziury w centrum Słońca rosłaby wykładniczo w czasie, zatem Słońce miałoby zostać pochłonięte przez czarną dziurę w czasie stosunkowo nieodległym od chwili obecnej.