Witold Jan Orłowski (ur. 30 kwietnia 1918 w Warszawie, zm. 8 października 1988 w Poznaniu) – polski okulista, profesor medycyny.
Życiorys W czasie wojny był żołnierzem Armii Krajowej, brał udział w powstaniu warszawskim. Uzyskał stopień podpułkownika Wojska Polskiego.
Studia lekarskie odbywał w latach 1936–1939 na Akademii Medycznej w Warszawie, a dokończył w 1950 na Uniwersytecie Łódzkim. W latach 1947–1950 pracował jako asystent w łódzkiej Klinice Okulistycznej. Następnie (1951–1964) pracował na oddziale okulistycznym Wojskowego Szpitala Okręgowego w Warszawie, gdzie w 1955 został ordynatorem. W tym samym roku wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Stopień doktorski uzyskał w 1952 roku na podstawie pracy "Zespół arachnoiditis optico-chiasmatica". Habilitował się w 1961 na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy "Z nowszych zagadnień anestezji w chirurgii oka"Wydana w formie monografii przez PZWL w 1959 roku.. W 1965 przeniósł się do Poznania, gdzie do 1988 był kierownikiem Katedry i Kliniki Okulistycznej Akademii Medycznej (funkcję kierownika poznańskiej katedry przejęła po nim Krystyna Pecold). W 1982 został członkiem szwajcarskiego Klubu Julesa Gonina w Lozannie skupiającego specjalistów zajmujących się badaniami siatkówki.