Jerzy Płonka (ur. 7 czerwca 1930 w Kończycach Małych, zm. 17 września 2020 we WrocławiuJerzy Płonka, Wrocław, 24.09.2020 - kondolencje.) – polski matematyk-algebraik, twórca konstrukcji matematycznej określanej mianem sumy Płonki.
Życiorys Urodził się w 1930 r., jako syn nauczyciela. W wieku 8 lat zachorował na ciężką grypę, w wyniku czego nastąpiło znaczne pogorszenie, a w późniejszych latach utrata wzroku. Okupację spędził w Krakowie, gdzie miał okazję spotkać się z Karolem Wojtyłą i uczestniczyć w spotkaniach kółka różańcowego, odbywających się w mieszkaniu krakowskiego krawca Jana Tyranowskiego. Po wojnie ukończył szkołę średnią w Bytomiu (1949 r.), a następnie przez 15 lat pracował jako nauczyciel w szkole dla dzieci niewidomych we Wrocławiu, ucząc matematyki, śpiewu i prowadząc chór. W roku 1953 ukończył studia na wydziale wokalnym Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu. W roku 1956 rozpoczął studia matematyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1961 r. obronił pracę magisterską napisaną pod kierunkiem profesora Edwarda Marczewskiego, ówczesnego rektora. Profesor Marczewski był też promotorem pracy doktorskiej, obronionej w 1964 r. Tematem pracy było wprowadzone przez Marczewskiego pojęcie niezależności algebraicznej.