W 1941 roku nadal jako dowódca dywizjonu brał udział w ataku na ZSRR oraz w dalszych działaniach na froncie wschodnim. W okresie od lutego do 21 kwietnia 1942 dowodził grupą bojową SS w kotle diemiańskim, którą wyprowadził następnie z okrążenia. Po wyjściu z okrążenia został awansowany na kolejny stopień w Waffen-SS i został dowódcą 2 batalionu w 2 pułku strzeleckim SS „Thule”, wchodzącego w skład 3 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Totenkopf”. W lutym 1943 roku dowodząc batalionem brał udział w walkach w rejonie Charkowa w czasie niemieckiej kontrofensywy mającej na celu odzyskanie inicjatywy strategicznej na froncie niemiecko-radzieckiej po kapitulacji okrążonych w Stalingradzie wojsk niemieckich. W czasie tych walk wyróżnił się, za co został nagrodzony Liśćmi Dębu do Krzyża Rycerskiego. W lipcu 1943 roku został dowódcą pułku pancernego „Totenkopf” i wziął udział w bitwie pod Kurskiem.
W okresie od lutego do września 1944 roku był szefem wydziału w szkole oficerskiej SS w Arolsen.