Popioły te są na tyle łatwo wymywane przez deszcz i przepływ wód powierzchniowych, że Puntiagudo, starszy brat Osorno, został obnażony do samego twardego jądra, utworzonego przez lawę zastygłą wewnątrz komina wulkanicznego.
W czasie jednego z ostatnich geologicznych, o ile nie historycznych wydarzeń, skały wulkanicznego pochodzenia podniosły depresję Ensenada pomiędzy wulkanami Osorno i Calbuco, zmuszając tym wody jeziora Llanquihue do znalezienia na zachodzie nowego ujścia w stronę morza.
Flora thumb|200px|Rzeka Petrohué Szata roślinna parku odpowiada górskiemu wariantowi flory deszczowych lasów waldiwijskich. Skład lasu zmienia się wraz z wysokością i podłożem. Zasadniczo najczęściej występującym drzewem jest coihue: Nothofagus dombeyi w połączeniu z innymi gatunkami, jak ulmo (Eucryphia cordifolia) czy drzewami z rodzaju onatnia (Weinmannia trichosperma). W stosunkowo cieplejszych miejscach, bliżej jeziora, spotyka się zarośla tique (Aextoxicon punctatum). W szczególnie wilgotnych lokalizacjach powszechne jest canelo (Drimys winteri). Na wysokościach powyżej 900 m coihue jest zastępowane przez inne gatunki bukanowatych.