Spośród psowatych park jest zamieszkały przez nibylisa argentyńskiego (Lycalopex griseus), zwierzę wyglądające jak mały lis, ale nie będące lisem.
Introdukowany tu europejski jeleń szlachetny (Cervus elaphus) ma negatywny wpływ na proces naturalnego odnawiania lasu. Niszczący wpływ na równowagę ekosystemu ma też sprowadzony dzik euroazjatycki (Sus scrofa).
Park zamieszkują trzy rodzime gatunki mięsożerców z rodziny łasicowatych. Jednym z nich jest skunksowiec andyjski (Conepatus chinga), drugim grizon mniejszy (Galictis cuja), a trzecim wydrak południowy (Lontra provocax), będący gatunkiem zagrożonym. Do łasicowatych należy też introdukowany wizon amerykański (Neogale vison), który sieje spustoszenie w ekosystemach parku. Wpływ wizona jest katastrofalny dla gatunków ptaków gniazdujących na ziemi i pływających trzcinach.
W parku żyją różnorodne gryzonie. Największym jest nutria amerykańska (Myocastor coypus) zamieszkująca porośnięte trzciną brzegi rzeki i jeziora oraz wiskacza skalna (Lagidium wolffsohni) z rodziny szynszylowatych, które preferuje środowiska powyżej linii drzew. Wśród drobniejszych gryzoni szczególne zainteresowanie naukowców budzi Irenomys tarsalis z podrodziny Sigmodontinae oraz Geoxus valdivianus.