Został pomocnikiem, potem zastępcą szefa milicji w Tambowie, w maju 1917 uczestniczył w likwidacji samozwańczej Republiki Kirsanowskiej i aresztowaniu jej przywódcy A. Trunina.

Po przewrocie bolszewickim od listopada 1917 do lipca 1918 szef zarządu milicji w Kirsanowie (lewicowi eserowcy byli do lipca 1918 partią współrządzącą z bolszewikami). W maju 1918 uczestniczył w rozbrajaniu oddziałów Korpusu Czechosłowackiego, przejeżdżających przez stację kolejową w Kirsanowie. W lipcu 1918, po powstaniu lewicowych eserowców, podczas nieobecności Antonowa w Kirsanowie jego współpracownicy zostali aresztowani i rozstrzelani przez Czeka. Zaczął ukrywać się przed Czeka, bezskutecznie próbował wstąpić do oddziałów antybolszewickich (Ludowa Armia Komucza), organizowanych przez Komucz w Samarze.

Pod koniec 1918 wrócił do Tambowa i zorganizował kilkudziesięcioosobowy partyzancki oddział samoobrony przed bolszewickimi oddziałami rekwizycyjnymi;