Boris Aleksandrowicz Małyszew, właśc. Fiodor Łukicz Iliuczenko (ros. Борис Александрович Малышев (Фёдор Лукич Ильюченко), ur. 1895 we wsi Kliszek w guberni czernihowskiej, zm. 27 lipca 1941) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, starszy major bezpieczeństwa państwowego, szef Zarządu NKWD obwodu irkuckiego (1938-1939).
Życiorys Ukrainiec, skończył 3 klasy szkoły wiejskiej i 2,5 roku szkoły miejskiej, od stycznia 1915 służył w rosyjskiej armii, zdezerterował we wrześniu 1917. Od października 1917 w SDPRR(b), od listopada 1917 do maja 1918 zastępca przewodniczącego komitetu wykonawczego rady powiatowej w Królewcu, w działalności podziemnej w guberni czernihowskiej. Od maja 1918 do kwietnia 1920 w Armii Czerwonej, później zastępca szefa Wydziału Specjalnego Czeki 44 Dywizji Strzeleckiej, szef sekcji i agentury Wydziału Specjalnego Czeki 12 Armii, 1921 pełnomocnik Wydziału Specjalnego Czeki Kijowskiego Okręgu Wojskowego, 1921-1922 pełnomocnik pododdziału wojskowego Wydziału Kontrwywiadowczego Wszechukraińskiej Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych Ukraińskiej SRR, od 1922 do lipca 1923 pełnomocnik Wydziału Kontrwywiadowczego Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU Prawobrzeżnej Ukrainy, później Południowego Wschodu.