Niechęć ta zaowocowała kontroskarżeniami o popełnienie nadużyć finansowych, analogicznych do tych, które sam ścigał. Zanim von Hahnowi udało się udowodnić nieprawdziwość stawianych zarzutów, jego majątek został skonfiskowany, zaś sam otrzymał dymisję (na stanowisku zastąpił go Christoph Engelbrecht von Breven). Dzięki Paulucciemu mianowano go na urząd gubernatora w sąsiedniej guberni. Przebywając w Rydze, nie mógł się już jednak dogadać ze swoim dawnym przyjacielem, co poskutkowało odejściem i z tego stanowiska roku.
Przerwę w karierze cywilnej von Hahn-Asuppen wykorzystał do kontynuowania studiów, tym razem na Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu. Po powrocie otrzymał posadę w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Imperium Rosyjskiego, a także został senatorem w prawnym departamencie Senatu Rządzącego. W 1839 roku został doktorem prawa, a 14 kwietnia 1840 roku członkiem Rady Państwa. Zajmował się problematyką kaukaską: był przewodniczącym Komisji do spraw Zarządu Cywilnego na Kaukazie (1837–1838) i członkiem Komitetu do spraw Kaukazu (1841–1846). Był krytykowany za nieznajomość realiów regionu, a liczne skargi doprowadziły do jego urlopowania. W 1847 roku pozbawiono go godności senatora i członkostwa w Radzie.