W 1872, wraz z Antalem Bereczem, Jánosem Hunfalvym i Jánosem Xántusem, brał udział w ustanowieniu Węgierskiego Towarzystwa Geograficznego. W 1872 Kornélia Rechnitz-Arányi urodziła ich syna, Rusztema Vámbéryego. W 1860 wybrano go członkiem korespondencyjnym Węgierskiej Akademii Nauk, w 1876 członkiem rzeczywistym, 1893 członkiem honorowym, w 1894 członkiem zarządu. Między 1899 a 1890 rokiem był przewodniczącym Węgierskiego Towarzystwa Geograficznego.

Główne dzieła Deutsch-türkisches – Türkisch-deutsches Wörterbuch (Konstantinápoly, 1858) VÁMBÉRY Ármin: Közép-ázsiai utazás. 1865. VÁMBÉRY Ármin: Vándorlásaim és élményeim Perzsiában. 1867. A keleti török nyelvekről (Pest, 1869) VÁMBÉRY Ármin: Magyar és török-tatár szóegyezések. In: Nyelvtudományi közlemények VIII. 109–189. o. 1869. Indiai tündérmesék (Pest, 1870) Oroszország hatalmi állása Ázsiában (Pest, 1871)