Sam Vámbéry mniemał, że głównymi powodami sprzeciwu ze strony zwierzchników uczelni były jego żydowskie pochodzenie i przejście do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego, jako że uniwersytet był depozytariuszem jezuickiej przeszłości i katolickiej tradycji (do nieprzychylnego przyjęcia najwidoczniej przyczynił się jednak również ten fakt, iż Vámbéry nie dysponował świadectwem dojrzałości, studiów uniwersyteckich zaś nigdy nie ukończył). On sam ani nie chlubił się swoimi żydowskimi przodkami, ani się ich nie wstydził, a samego siebie uważał nie za Żyda, ale za Węgra.

W latach 1865–1904 był nauczycielem języków wschodnich na budapeszteńskim uniwersytecie, później został profesorem. To on założył tu, na Peszteńskim Uniwersytecie Królewskim, pierwszą na świecie katedrę turkologii. Vámbéry był orędownikiem teorii o bliskim turkijsko-węgierskim związku etnojęzykowym, jego prace na ten temat często rozpętywały na Węgrzech ordynarną w swoim tonie dyskusję naukową i publiczną, która zasłynęła jako wojna ugryjsko-turecka. Vámbéry argumentował przy tym, że liczne podobieństwa pomiędzy językami turkijskimi a węgierskim wskazują na wspólne północnoazjatyckie pochodzenie tych języków i ludów.