Budzimira Wojtalewicz-Winke z domu Muzyk, ps. „Budka”, „Irena” (ur. 16 czerwca 1924 w Wolnym Mieście Gdańsku, zm. 4 maja 2015) – polska działaczka podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej w ramach struktur Armii Krajowej, uczestniczka powstania warszawskiego, działaczka na rzecz pojednania polsko-niemieckiego.
Życie i działalność mały|Grób Budzimiry Wojtalewicz-Winke na gdańskim cmentarzu Srebrzysko Urodziła się w rodzinie Feliksa Muzyka (ur. 1898), działacza polonijnego w Wolnym Mieście Gdańsku, kierownika i dyrygenta chóru polskiego „Lutnia”, i Bolesławy z domu Leszczyńskiej. Siostra Celiny, Janiny i Jadwigi zamężnej Michałkiewicz (ur. 1937). Po agresji III Rzeszy na Polskę we wrześniu 1939 roku, ojciec Budzimiry został aresztowany, a następnie zamordowany 22 marca 1940 roku (Wielki Piątek) przez Niemców w obozie koncentracyjnym KL Stutthof. Po aresztowaniu ojca, Budzimira wraz z matką została wysiedlona z Gdańska. Obie osiadły w Warszawie, gdzie Budzimira wstąpiła do Szarych Szeregów. Wraz z narzeczonym Tadeuszem Milewskim ps. „Ćwik” brała udział w powstaniu warszawskim jako członkini II plutonu „Alek” – 2.