Jan Blacha (ur. 25 stycznia 1915 w Klimontowie, zm. 4 maja 1998) – polski górnik, działacz komunistyczny.

Życiorys Syn Bolesława i Katarzyny. Podczas II wojny światowej działał we francuskim ruchu oporu i Francuskiej Partii Komunistycznej. Pracując jako górnik w kopalni w Barlin był organizatorem strajków górniczych we Francji pod okupacją. Był autorem referatu „Budujemy oddział PPR we Francji”. Był jednym z głównych działaczy Polskiej Partii Robotniczej – Oddział we Francji, organizatorem Komisji Organizacyjnej PPR–OF, założonej pod koniec stycznia 1946, został jej I sekretarzem (1946–1948). W lutym 1944, jako działacz Organizacji Pomocy Ojczyźnie, w miejscowości Joudreville był założycielem pierwszego okręgowego zjazdu PKWN we wschodniej Francji. W lutym 1948 został aresztowany w związku z działalnością sabotażową, po czym zwolniony.

Po powrocie do Polski został działaczem PZPR. W 1948 zatrudniony w Wydziale Sprawozdawczym KC PZPR w Warszawie. Był słuchaczem Centralnej Szkoły PPR/PZPR w Łodzi od 1948 do 1949 i Centralnej Szkoły PZPR w Warszawie od 1955 do 1956.