Ezechiasz (także Hezkyjas, Hezqeyas, lub Hezekias, ur. ? – zm. 13 września 1813) – cesarz Etiopii od 26 lipca 1789 do stycznia 1794.
Okoliczności wyniesienia do tronu Ezechiasz pochodził z dynastii salomońskiej i był synem byłego cesarza Jozuego III i prawnukiem Jozuego II Kuareńczyka. W 1789 roku został sprowadzony z królewskiego więzienia na górze Uehni Amba przez azacza Dagale i kantibę Ajadara. Uczynili oni Ezechiasza cesarzem w czasie rządów Tekle Gijorgisa I. W tym czasie zajęty on był tłumieniem buntów na prowincji, ale na wieść o nowym buncie wyruszył z Aringo by go stłumić. Dedżazmacze Amade i Ali Borsze ze wsparciem żołnierzy rasa Aligaza z Jedżu, otoczyli armię Tekle Gijorgisa, a on sam uciekł i przekroczył rzekę Abay, aby znaleźć schronienie w Godżamie. W międzyczasie jednym z pierwszych postanowień nowego cesarza, Ezechiasza była promocja Hajle Josadika na zarządcę Godżamu, a fitaurari Ikonjana na dedżazmacza Damot.