Maria Józefa Lesiecka (ur. 9 maja 1918 w Zastawnej, zm. 2008 w Rumunii) – polska działaczka niepodległościowa, nauczycielka i pedagog.
Życiorys Urodziła się w polskiej rodzinie zamieszkałej na Bukowinie. Po ukończeniu rumuńskiego liceum żeńskiego w Czerniowcach kontynuowała naukę w Seminarium Pedagogicznym Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi zwanych Mariankami. W 1938 złożyła egzamin dojrzałości i rozpoczęła pracę jako nauczycielka w szkole w Dawidenach, a następnie w Pojanie Mikuli. W 1940 zaangażowała się w konspirację antyhitlerowską i antyradziecką, do sierpnia 1944 była kurierem i tłumaczką, wielokrotnie przekraczała granicę przenosząc meldunki i przeprowadzając innych działaczy konspiracyjnych. W 1947 została aresztowana przez NKWD i wielokrotnie przesłuchiwana, a ponieważ nikogo nie wydała, skazano ją na 15 lat pozbawienia wolności. Została wywieziona do łagru koło Workuty, gdzie pracowała przy wyrębie tajgi. Ciężka praca fizyczna, głód i zimno sprawiły, że zachorowała na gruźlicę. W listopadzie 1955 ze względu na bardzo zły stan zdrowia została warunkowo zwolniona, ale podczas przekraczania granicy rumuńskiej ponownie ją aresztowano i umieszczono w więzieniu w rumuńskiej Gherli, gdzie przebywała do 25 maja 1957.