Leninski (błr. Ленінскі; ros. Ленинский; hist. Ateczyzna, Atteczyzna) – agromiasteczko na Białorusi, w rejonie żabineckim obwodu brzeskiego, około 7 km na południowy wschód od Żabinki. Siedziba sielsowietu.
Znajduje się tu parafialna cerkiew prawosławna pw. Ikony Matki Bożej „Niewyczerpany Kielich”.
Historia Atteczyzna po raz pierwszy pojawia się w dokumentach w II połowie XVII wieku (jako własność niejakich Fiediuszków). W XVIII wieku dobra te zostały nabyte od rodziny Siekluckich przez rodzinę Bielskich i pozostawały w rękach męskich potomków tego rodu aż do 1939 roku. Ostatnim dziedzicem majątku był urodzony tu Edward Bielski (1878–1965), syn Ksawerego (1842–1919) i wnuk Józefa (1811–1866).
Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Atteczyzna, wcześniej należąca do województwa brzeskolitewskiego Rzeczypospolitej, znalazła się na terenie guberni słonimskiej (1795–1796), później litewskiej (1797–1801) i grodzieńskiej (1801–1915) Imperium Rosyjskiego.
Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Atteczyzna znalazła się na terenie Polski, w województwie poleskim, w powiecie kobryńskim, do 18 kwietnia 1928 w gminie Rohoźna, następnie w gminie Oziaty.