James Byrne Ranck Jr (ur. 17 sierpnia 1930) – amerykański fizjolog, biofizyk i psycholog, jeden z pionierów neurobiologii i neuropsychologii, profesor fizjologii na University of Michigan (1962–1975), od roku 1975 związany ze State University of New York (SUNY), Brooklyn; naukowiec zajmujący się m.in. analizowaniem aktywności pojedynczych neuronów hipokampa (odkrywca „komórek kierunku głowy” w neuronowym systemie orientacji przestrzennej) i ceniony dydaktyk (od roku 2005 z honorowym tytułem Distinguished Teaching Professor), wychowawca pokoleń neurobiologów.
Badania naukowe James B. Ranck zajmował się przede wszystkim biofizyką neuronów OUN, kontynuując prace swojego opiekuna naukowego z okresu studiów podoktoranckich, Williama F. Windlego. Opracowywał techniki pomiarów potencjałów błony pojedynczych neuronów, badając przepływ prądu m.in. w tkance nerwowej mózgu. Utworzył specjalistyczne laboratorium badań hipokampa, z którym byli związani m.in. Robert U. Muller, Steven E. Fox i Johne L. Kubie z SUNY Brooklyn oraz Jeffrey S. Taube z Dartmouth College. W roku 1984 dokonał odkrycia „komórek kierunku głowy” w neuronalnym systemie orientacji przestrzennej (zob. GPS mózgu). Neurony te stają się aktywne np.