Jingshan si (Klasztor Góry Wąskiej Ścieżki; chiń. 徑山寺, pinyin Jìngshān sì) – jeden z ważniejszych klasztorów chińskich prowincji Zhejiang znajdujący się w pobliżu Hangzhou.
Historia klasztoru W 745 roku przybył na wzgórze Jing, należące do masywu Tianmushan (天目山), mistrz chan szkoły niutou – Jingshan Daoqin (714-792) (znany także jako Faqin). Wkrótce wybudował na tym wzgórzu klasztor, z czym związany był edykt wydany przez cesarza Daizonga (代宗, pan. 762-779). Był to pierwszy klasztor chan na południu Chin. Znajdował się on około 50 km w kierunku północno-zachodnim od Hangzhou, w dzielnicy Yuhang. Prace budowlane zostały prawdopodobnie zakończone w 768 roku.
Świątynia ta osiągnęła swój szczyt znaczenia w okresie Południowej Dynastii Song (1127- 1279). Została uznana za najważniejszy klasztor z pięciu klasztorów znajdujących się w okolicy Hangzhou, czyli Tiantong si (天童寺) w Ningbo (寧波), Ayuwang si (阿育王寺) w Ningbo, Jingci si (凈慈寺) w Hangzhou (杭州) i Lingyin si 靈隱寺 w Hangzhou. Klasztor należał do systemu wushansi (五山寺, Pięciu Górskich Klasztorów) prowincji Zhejiang (浙江). W momencie największego rozkwitu przebywało w nim ok. 3000 mnichów, przeważnie jednak praktykowało w nim ok. 1700 mnichów, a klasztor liczył 1000 pomieszczeń. Był uważany za pierwszy, najważniejszy klasztor południowo-wschodnich Chin.