Albert I, także Adalbert I, zwany Pobożny (ur. prawdopodobnie między 931 a 934 – zm. 8 września 987 roku) – hrabia Vermandois w latach 943–987. Przedstawiciel dynastii Herbertynów, wywodzącej się od Bernarda Longobardzkiego, nieślubnego syna Pepina (syna Karola Wielkiego).
Siódme, przedostatnie dziecko Herberta II i Adeli, córki Roberta I, króla Franków. Jego rodzeństwem byli: Otton, sojusznik Ludwika IV Zamorskiego, Adela, żona Arnulfa I Wielkiego, Hugo, arcybiskup Reims, Herbert (III) Stary, hrabia Omois, Meux i Troyes, mąż Eadgifu (wdowy po Karolu III Prostaku i córki króla Wessexu Edwarda Starszego), Luitgarda (żona księcia Normandii Wilhelma I Długiego Miecza, a potem hrabiego Blois Tybalda I Oszusta), Robert, hrabia Meaux i Troyes oraz Gwidon, hrabia Soissons.