Michaił Grigorjewicz Rajew, właśc. Jakow Siemionowicz Kaminski (ros. Михаил Григорьевич Раев (Яков Семёнович Каминский), ur. w Czehryniu, zm. 4 marca 1939) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, działacz partyjny, starszy major bezpieczeństwa państwowego, ludowy komisarz spraw wewnętrznych Azerbejdżańskiej SRR (1938).
Życiorys Żyd, od 1908 pracował w sklepie w Ługańsku, 1914–1915 członek partii eserowskiej, od 1915 do stycznia 1918 służył w rosyjskiej armii. Od kwietnia 1919 do marca 1920 członek ukraińskiej partii socjalistów-rewolucjonistów (komunistów), od marca 1920 w RKP(b)/WKP(b). Od grudnia 1918 dowódca oddziału partyzantki komunistycznej, 1919 w działalności podziemnej w guberni kijowskiej, członek powiatowego komitetu rewolucyjnego i miejskiego komitetu wykonawczego w Czehryniu, od grudnia 1919 funkcjonariusz Czeki. Kierownik wydziału rejonowego komitetu KP(b)U, 1920 funkcjonariusz partyjny w obwodzie dagestańskim, od grudnia 1920 szef wydziału powiatowej Czeki w Derbencie, później funkcjonariusz dagestańskiego obwodowego oddziału GPU, gdzie był m.in. szefem wydziału specjalnego, pomocnikiem szefa i szefem sekcji tajno-operacyjnej, a od 11 stycznia 1926 do 13 stycznia 1927 zastępcą szefa dagestańskiego obwodowego oddziału GPU.