Włodzimierz Szafrański (ur. 28 kwietnia 1920 w Poznaniu, zm. 15 kwietnia 1998 w Warszawie) – polski historyk, archeolog, religioznawca.
Życiorys Od dzieciństwa pasjonował się historią, mając piętnaście lat odkrył w Murowanej Goślinie grób kultury pomorskiej, jego opis w formie krótkiej notatki został w tym samym roku opublikowany w czasopiśmie „Z Otchłani Wieków”. Z uwagi na jego zaangażowanie i wiedzę trzy lata przed egzaminem maturalnym prof. Józef Kostrzewski i prof. Zdzisław Rajewski zaangażowani Włodzimierza Szafrańskiego do ekspedycji archeologicznej prowadzącej prace Biskupinie. W 1945 rozpoczął czteroletnie studia na Wydziale Historii Uniwersytetu Poznańskiego, równocześnie pracował na stanowisku asystenta w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu. Po ukończeniu studiów w 1949 rozpoczął pracę w Instytucie Badania Starożytności Słowiańskich Uniwersytetu Poznańskiego, w 1951 przedstawił pracę doktorską i został członkiem, a następnie adiunktem w Kierownictwie Badań nad Początkami Państwa Polskiego. W 1955 przeprowadził się do Warszawy i podjął pracę w Instytucie Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk, rok później uzyskał tytuł zastępcy profesora, a w 1958 docenta.