Fleet Air Arm (FAA) – siły powietrzne brytyjskiej marynarki wojennej. Fleet Air Arm posiada na uzbrojeniu śmigłowce AgustaWestland Merlin, Westland Sea King i Westland Lynx oraz samoloty myśliwskie BAE Hawk. Śmigłowce pojawiły się na pokładach okrętów brytyjskich w 1964 roku, przejmując rolę lekkich samolotów bojowych, jak np. dwupłatowce Fairey Swordfish z początków II wojny światowej.
Fleet Air Arm została sformowana w roku 1924 jako jednostka podległa Royal Air Force, której zadaniem były działania lotnicze z pokładów okrętów RN i dopiero w połowie 1939 roku kontrolę nad nią przejęła Admiralicja. W czasie II wojny światowej Fleet Air Arm posiadała – obok samolotów na okrętach – samoloty działające w oparciu o bazy lądowe; ich zadaniem była obrona portów morskich i instalacji Royal Navy.
Historia Początki Brytyjskie lotnictwo morskie narodziło się w roku 1909, gdy zbudowano pierwszy statek powietrzny zdolny do działań nad zbiornikami wodnymi. Dwa lata później Royal Navy miała już pierwszych pilotów, którzy przeszli kurs pilotażu w aeroklubie w Eastchurch na wyspie Sheppey, ale w maju 1912 roku wcielono ich do Royal Flying Corps (RFC).