Chociaż państwo nie utrudnia wyznawcom praktyk religijnych, nie jest możliwe nabywanie przez instytucje bahaickie szkół, cmentarzy i budynków sakralnych, nie mogą oficjalnie deklarować swojego wyznania ani rozstrzygać swoich spraw rodzinnych we własnych sądach.
W Jordanii nie funkcjonuje świeckie sądownictwo rodzinne – sprawy związane z małżeństwem i rozwodem, opieką nad dziećmi, dziedziczeniem rozstrzygane są przez sądy religijne, odrębne dla muzułmanów i chrześcijan. Sądy muzułmańskie rozpatrują również sprawy Druzów. Konwersja nie jest zabroniona, w praktyce jednak przyjęcie chrztu przez muzułmanina nie ma skutków prawnych (nadal podlega on prawu muzułmańskiemu, dotyczy to również jego nieletnich dzieci). Zmiana wyznania jest w Jordanii społecznym tabu, zarówno wśród muzułmanów, jak i chrześcijan zdarzały się przypadki zabójstw honorowych konwertytów. Zdecydowana większość jordańskich muzułmanów (90%) uważa się za religijnych lub „względnie religijnych”. Równocześnie 42% muzułmanów uważa, że religia powinna mieć wpływ na życie polityczne i społeczne kraju – 52% jest przeciwnego zdania.