Biblia Hebraica – trzy wydania Biblii hebrajskiej przygotowane przez Rudolfa Kittela. W skrótach najczęściej oznaczana jako BHK lub BH (ewentualnie używa się oznaczeń: BH1, BH2 i BH3 odnoszących się do poszczególnych wydań).
Pierwsze wydanie Mniej więcej od 1901 roku Rudolf Kittel (1853–1929), profesor badań nad tekstem Starego Testamentu z Lipska, rozwijał projekt wydania krytycznego Biblii hebrajskiej. Pierwsze wydanie Biblia Hebraica Kittela ukazało się w 1906 roku w wydawnictwie Verlagsbuchhandlung J. C. Hinrichs w Lipsku. Jako podstawa wydania został użyty tzw. textus receptus Biblii hebrajskiej pochodzący z wydania tekstu masoreckiego opublikowanego przez Daniela Bomberga w Wenecji w latach 1524–1525 (tekst ten był wówczas uznawany za najlepszy punkt odniesienia). Kittel wydał tekst pierwszego wydania ze znakami samogłoskowymi i akcentami, ale bez towarzyszącej tekstowi masory. Nowością były przypisy zawierające możliwe poprawki tekstu hebrajskiego (aparat krytyczny) według różnych tłumaczeń starożytnych (przede wszystkim Septuaginty, ale również Pięcioksięgu samarytańskiego, Wulgaty czy Peszitty).
Drugie wydanie Wydanie drugie ukazało się w 1909 roku. Zawierało niewiele poprawek, podano w nim listę błędów wydania pierwszego.