Rolnictwo Dolina Niari zajmuje około 400 000 hektarów. Trzy czwarte tego obszaru pokrywa gruba warstwa żyznego humusu. Po II wojnie światowej, przybyła tu pewna liczba francuskich rodzin z Aubeville, z zamiarem realizacji projektu agrarnego. Zastali tam kilku wcześniej osiadłych francuskich rolników, ale dolina była generalnie bezludna (prawie bez tubylców). Zaletą tej lokalizacji była jedyna w kraju linia kolejowa. Nowi osadnicy otrzymali od władz kolonii nadanie w postaci 5000 ha, ale w pierwszych latach natrafiali na trudności, jak szkodniki i choroby roślin, susze, a nawet gradobicia. Zaczęli na małą skalę uprawy i hodowlę drobiu i bydła, a ponadto eksperymentowali z uprawami nowych roślin, przede wszystkim ryżu, orzeszków ziemnych i tytoniu.
Niedługo później, staraniem władz francuskich, powstały rządowe stacje badawcze, które zainicjowały zakładanie plantacji palm olejowych i trzciny cukrowej, budowę tłoczni oliwy i rafinerii cukru, mechanizację zbioru orzeszków ziemnych i ryżu. Stacje eksperymentowały z Urena lobata, a także uprawiały cytrusy, banany i ananasy.