Gugsa z Jedżu (ur. ? - zm. 23 maja 1825) – ras Begiemdyru i regent Etiopii od 1798 do swojej śmierci.
Życiorys Gugsa pochodził z dynastii Sjera Guangul, czyli wodzów z plemienia Jedżu Oromo, rządzącej cesarzami gonderskimi w czasie okresu rozbicia dzielnicowego kraju, zwanego zemene mesafynt. Był synem Merse Barentu i Kefej, siostry rasa Aligaza. Według angielskiego podróżnika Nathaniela Pearce'a przyjął chrześcijańskie imię Uelde Mikael. Gugsa wydał jedną ze swoich córek za dedżazmacza Meru z Dembiji, a drugą za dedżazmacza Hajle Marjama. Gdy Gugsa obejmorzał rząd rasa Begiemdyru, jego siedziba mieściła się w Lebo, górskim rejonie położonej 60 kilometrów na południowy wschód od Gonderu. Gugsa z Jedżu zmarł w 1825 z przyczyn naturalnych. Pochowano go w Kościele Ijesusa w Debre Tabor.
Reforma rolna Zaraz po objęciu stanowiska enderasa, Gugsa skonsolidował władzę poprzez wywłaszczenie możnowładców, na kontrolowanych przez siebie częściach Etiopii, czyli przede wszystkim Begiemdyrze. Dokonał tego w 1800, ogłaszając, że w imieniu cesarza prawo do tytułu dzierżawy gruntu będzie zmienione z wolnej własności, którą można swobodnie dysponować i użytkować, na stałą własność cesarską. Oznaczało to usunięcie niewygodnych dla regenta możnych.