Czesław Poborski (ur. 5 października 1916 w Zakliczynie, zm. 11 marca 1964) – polski geolog, nauczyciel akademicki, wykładowca Politechniki Śląskiej w Gliwicach.
Życiorys Czesław Poborski był absolwentem Wydziału Górniczego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie studiował w latach 1935-1939 (z uwagi na działania wojenne dyplom odebrał w 1946 roku). Podczas wojny, w latach 1940-1945 pracował jako mierniczy i geolog w kopalni pirytu w Rudkach koło Nowej Słupi. W styczniu 1945 roku powrócił do Krakowa, gdzie do maja 1946 roku pracował w Zakładzie Geologii Stosowanej AGH. Następnie przeniósł się do Katowic, gdzie został zatrudniony w Głównym Instytucie Górnictwa. W ramach Instytutu zorganizował Zakład Geologii Górniczej, którym kierował do 1964 roku. W 1950 roku rozpoczął wykłady na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Tam też, w 1951 roku otrzymał tytuł doktora nauk technicznych, natomiast w 1952 roku został zastępcą profesora i kierownikiem Katedry Geologii Złóż. W 1954 roku uzyskał stopień naukowy docenta. W swej pracy naukowej Czesław Poborski zajmował się górnictwem i geologią węgla kamiennego. Badał rozmieszczenie złóż sapropelitów na terenie Górnego Śląska, a także występowanie metanu i gazonośność kopalń.