Zamieszkiwał przy ulicy Kazimierza Lipińskiego 21.

Po wybuchu II wojny światowej w kampanii wrześniowej 1939 walczył jako naczelny lekarz 2 pułku Strzelców PodhalańskichLudwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, Warszawa 1986, , s. 386.. W czasie kampanii dostał się do sowieckiej niewoli. Był więziony w obozie NKWD w Starobielsku, a następnie zesłany do Workuty. Po odzyskaniu wolności wraz z armią gen. Andersa opuścił ZSRR.

W połowie 1944 był jednym z czterech lekarzy osiedlowych dla polskich uchodźców w Ugandzie, a od sierpnia tego roku wraz z dr Bronisławem Polionisem pracował w Ambulatorium I. W ramach powstałego w marcu 1945 Koła Związku Ziem Wschodnich RP był członkiem zarządu Koła Ziem Południowo-Wschodnich. W odniesieniu do tej pracy był autorem Historii ambulatorium, dołączonej do maszynopisu Historia rozwoju szpitalnictwa za rok 1942-1946. W 1946 był organizatorem i kierownikiem pierwszego kursu instruktorek służby zdrowia w ugandyjskiej miejscowości Kaja.

Był żonaty z Janiną z domu Lubicz Posuchowską, urodzoną we Lwowie, zmarłą 6 grudnia 1972 w Londynie. Zmarł w 1959 w Londynie.