Edward L. Keenan (13 maja 1935 w Buffalo, zm. 6 marca 2015) – amerykański historyk badacz dziejów Rusi i Rosji nowożytnej.
Życiorys W latach 1976–1977 dyrektor Harvard's Russian Research Center. W okresie 1981–1983, 1986-1987, 1993/94 był dyrektorem Center for Middle Eastern Studies Harvard University. Był też dyrektorem biblioteki Dumbarton Oaks. Zasłynął podważeniem autentyczności listów Iwana IV Groźnego do kniazia Andrzeja Kurbskiego w książce The Kurbskii-Groznyi ApocryphaZbigniew Wójcik, Wokół epoki Iwana Groźnego "Kwartalnik Historyczny" 82 (1975), s. 335-341; Zbigniew Wójcik, Edwarda Keenana próba rewizji dziejów Rosji szesnastowiecznej, "Slavia Orientalis" 24 (1975), s. 335-341. Keenan uznał, że korespondencja nie wyszła nigdy spod pióra obu przeciwników, lecz jest siedemnastowiecznym apokryfem powstałym między 1623 a 1625. Krytycyzm Keenana nie ograniczył się tylko do listów Kurbskiego i Groźnego, lecz objął także inne utwory kniazia i cara. Keenan stwierdził, że zdecydowana większość pism cara i wszystkie przypisywane Kurbskiemu są wątpliwego pochodzenia, a domniemani autorzy nie mogą być uważani za prawdziwych. Praca stała się obiektem gwałtownej dyskusjiMirosław Filipowicz, Emigranci i Jankesi. O amerykańskich historykach Rosji, Lublin 2007, s. 141, przyp. 276-278.