Jakow Markowicz Wejnsztok (ros. Яков Маркович Вейншток, ur. 1899 w Rzeczycy, zm. 22 lutego 1939) – radziecki polityk i funkcjonariusz służb specjalnych, starszy major bezpieczeństwa państwowego, szef Wydziału Kadr NKWD ZSRR (1934–1936), zastępca ludowego komisarza transportu wodnego ZSRR (1938).
Życiorys Syn żydowskiego handlowca, 1913-1915 uczył się w szkole miejskiej, pracownik biura firmy handlowej w Piotrogrodzie, od grudnia 1918 do maja 1919 w Armii Czerwonej, następnie w Czece, od czerwca 1919 członek RKP(b)/WKP(b), w 1920 zastępca szefa Wydziału Specjalnego Floty Białomorskiej, potem szef wydziałów specjalnych różnych jednostek wojskowych, 1921–1922 członek Kolegium Wołyńskiej Gubernialnej Czeki, później w oddziałach pogranicznych i kontrwywiadzie GPU. Od 31 lipca 1930 do 4 grudnia 1931 zastępca komendanta Centralnej Szkoły OGPU ZSRR, od 18 sierpnia 1931 do 20 lutego 1933 zarządzający sprawami OGPU ZSRR, od 20 lutego 1933 do 10 lipca 1934 zastępca szefa Wydziału Kadr OGPU ZSRR, od 17 marca 1933 do 10 lipca 1934 komendant Centralnej Szkoły OGPU.