Władimir Aleksandrowicz Kiszkin (ros. Владимир Александрович Кишкин, ur. 1883 w Kowrowie, zm. 8 lutego 1938) – Rosjanin, radziecki polityk i funkcjonariusz służb specjalnych, szef Wydziału Transportowego Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego (1934–1935), zastępca ludowego komisarza komunikacji drogowej ZSRR (1931-1933 i 1935–1937).
Życiorys Ukończył gimnazjum we Włodzimierzu, 1902-1904 uczył się w Uczelni Inżynierów Morskich w Kronsztadzie, 1904-1912 studiował na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Petersburskiego, podczas studiów związał się z grupą anarchokomunistyczną, po studiach był pomocnikiem kierownika biura kinematograficznego w Petersburgu, był 2 razy aresztowany za działalność rewolucyjną w Petersburgu. Od października 1915 w rosyjskiej armii, 1917 podczas bitwy pod Rygą został ranny i od października 1917 do maja 1918 przebywał w niemieckiej niewoli, po zwolnieniu służył we Flocie Bałtyckiej, od października 1918 członek RKP(b)/WKP(b). Pracował w piotrogrodzkim komitecie wykonawczym, 1919 brał udział w walkach z armią Judenicza, w listopadzie-grudniu 1919 kierownik oddziału milicji Rady Piotrogrodzkiej, od stycznia do sierpnia 1920 członek Kolegium Piotrogrodzkiej Policji Sądowej, a od sierpnia 1920 do lipca 1921 jej przewodniczący.