thumb|prawo|Przykładowe flety indiańskie ze świerka oraz z orzecha
Flet indiański, czasem zwany fletem północnoamerykańskim – flet prosty, kanałowy, najczęściej wykonywany z drewna. Instrument ten należy do grupy instrumentów dętych, do podgrupy aerofonów wargowych.
Flet ten jest charakterystycznym instrumentem rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej, posiadającym ciepły dźwięk.
Współcześnie większość fletów indiańskich strojona jest do skali pentatonicznej.
Historia Za prekursora fletu indiańskiego uważa się flety Indian Anasazi, konstruowane w okresie 620-670 n.e. oraz podobne flety Indian Hopi. Były to flety proste.
Najstarszym fletem określanym mianem fletu indiańskiego jest instrument z kolekcji Giacomo Constantino Beltramiego, który znalazł go w regionie Minnesoty w 1823 roku. Pomiędzy tym instrumentem a fletami Anasazi i Hopi obecna jest pustka historyczna. Nie odnaleziono fletów będących ogniwami łączącymi współczesne flety indiańskie i pierwsze flety Anasazi.