Kilka lat później Walijczycy mogli poszczycić się liczbą ponad trzystu wykwalifikowanych trenerów, a ich przykład zainspirował inne związki – już w 1969 roku Anglicy na podobne stanowisko mianowali Dona Rutherforda, Williams zaś doradzał i przeprowadzał szkolenia w takich krajach jak Argentyna, Australia, Bahamy, Kanada, Fidżi, Włochy, Nowa Zelandia, Hiszpania, Sri Lanka, USA, Węgry, Litwa i Łotwa.
W 1979 roku zrezygnował z trenerskiej posady, by rok później przewodniczyć obchodom stulecia Welsh Rugby Union, zaś a w latach 1981-1988 pełnił funkcję jego sekretarza. Był następnie dyrektorem Pucharu Świata 1991, a w latach 1993-1997 zasiadał we władzach zarówno walijskiego, jak i światowego związku, na poziomie lokalnym zarządzał natomiast Mid Glamorgan District Rugby Union. Był członkiem National Association of Sports Coaches, został wybrany do UK Coaching Hall of Fame w roku 2002, zaś w 1995 roku otrzymał Order Imperium Brytyjskiego za zasługi dla rugby. W 2014 roku podczas IRB Awards został uhonorowany Vernon Pugh Award for Distinguished Service. Był autorem książek Rugby for beginners () i Skilful rugby (), a także programów telewizyjnych.
Żonaty z Meg, dwie córki.
Przypisy
Kategoria:Walijscy zawodnicy rugby union Kategoria:Walijscy trenerzy rugby union Kategoria:Walijscy działacze rugby union Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2014