W 1909 roku wszedł w skład 1 dywizji torpedowej. W roku 1910 przeszedł przezbrojenie.
W okresie I wojny światowej wchodził w skład 6 dywizjonu dywizji torpedowej. Uczestniczył w licznych akcjach dozorowych, minowych i eskortowych. Z przeciwnikiem starł się 13 czerwca 1916 roku w czasie bitwy w zatoce Norrköping. Celem dywizjonu niszczycieli było zaatakowanie niemieckiego konwoju, jednak wszystkie okręty skupiły się na eskortującym statki patrolowcu „Hermann”, co też spowodowało ucieczkę transportowców na wody terytorialne Szwecji. W trakcie obrony archipelagu Moonsundzkiego, 17 października 1917 roku zatopił torpedą ciężko uszkodzony rosyjski pancernik „Sława”. W tym okresie dowódcami okrętu (w stopniu kapitana II rangi) byli kolejno: Michaił Berens (1913–1915), Aleksandr Gawriszenko (1916) i Lew Galler (1917–1918).
Przejęty przez bolszewików po przewrocie październikowym. W dniach 10–18 kwietnia 1918 roku okręt brał udział w pochodzie lodowym z Helsingforsu do Kronsztadu. Poprzez Mariński System Wodny przeszedł do Astrachania (30 października–21 listopada 1918 roku), gdzie wszedł w skład Wołżańskiej Flotylli Wojennej.