Systematyka T. erythrorhynchus jest sporna. Na liście ptaków świata opracowywanej przy współpracy BirdLife International z autorami Handbook of the Birds of the World wyróżnia się cztery podgatunki; IOC, autorzy AviList oraz Clements Checklist of Birds of the World klasyfikują je jako odrębne gatunki, a tym samym uznają toko białogrzbietego za gatunek monotypowy. Autorzy Kompletnej listy ptaków świata za piąty podgatunek toko białogrzbietego uznają toko namibijskiego (T. e. damarensis), stwierdzają jednak, że cały T. erythrorhynchus wymaga rewizji taksonomicznej; inni autorzy uznają toko namibijskiego za osobny gatunek.
Podgatunki i zasięg występowania Autorzy Kompletnej listy ptaków świata uznają następujące podgatunki, które zamieszkują: T. e. kempi Tréca & Érard, 2000 – toko senegalski – południowa Mauretania i Senegambia na wschód po środkową deltę Nigru; T. e. erythrorhynchus (Temminck, 1823) – toko białogrzbiety – środkowa delta Nigru na wschód po Erytreę i Somalię, na południe do Kenii i północnej Tanzanii; T. e. ruahae A.C. Kemp & Delport, 2002 – toko tanzański – centralna i zachodnia Tanzania; T. e. rufirostris (Sundevall, 1850) – toko buszmeński – południowa Angola i północno-wschodnia Namibia na wschód po Zambię i południowe Malawi i na południe do północno-wschodniego RPA; T. e.