Monaster Świętych Borysa i Gleba – prawosławny stauropigialny żeński klasztor w Anosinie w obwodzie moskiewskim.
Historia Powstanie i funkcjonowanie do rewolucji październikowej Żeńską wspólnotę opartą na regule mniszej utworzyła w swoim majątku w Anosinie, przy ufundowanej przez siebie cerkwi, księżna Jewdokija Mieszczerska w 1821 we współpracy z metropolitą moskiewskim Filaretem, który polecił siostrom żyć według reguły studyckiej. Jeszcze w tym samym roku wspólnota otrzymała status monasteru, zaś założycielka złożyła wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię zakonne Eugenia i natychmiast potem otrzymując godność ihumeni. Mniszki prowadziły surowy tryb życia – same wykonywały wszystkie niezbędne prace w klasztorze, nie zatrudniały najemnych pracowników, zachowywały regułę modlitewną i pełny dobowy cykl nabożeństw. Wstęp osób świeckich na teren klasztoru był zabronionyМатушка-основательница. Założycielka klasztoru zmarła w wieku 63 lat; po jej śmierci kierownictwo we wspólnocie przejęła mniszka Anastazja, chłopka z pochodzenia, wychowanka nieżyjącej ihumeni. Dwanaście lat później została ona przeniesiona do Monasteru Władycznego w Sierpuchowie;