Franciszek Pacheco SJ, (ur. 1556 w Ponte de Lima, zm. 20 czerwca 1626 w Nagasaki) – jezuicki misjonarz, prezbiter, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, ofiara antykatolickich prześladowań w Japonii, zamordowany z nienawiści do wiary (łac.) in odium fidei.
Geneza męczeństwa – tło historyczne Po okresie wzmożonej działalności misyjnej Kościoła katolickiego, gdy w 1613 roku siogun Hidetada Tokugawa wydał dekret, na mocy którego pod groźbą utraty życia wszyscy misjonarze mieli opuścić kraj, a praktykowanie i nauka religii zakazana, rozpoczęły się trwające kilka dziesięcioleci krwawe prześladowania chrześcijan. Franciszek Pacheco padł ofiarą eskalacji prześladowań zainicjowanych przez sioguna Iemitsu Tokugawę.
Życiorys Pochodził z portugalskiej rodziny szlacheckiej. Wzorem swojego wuja, który poniósł męczeńską śmierć, pełniąc posługę kapłańską wśród japońskich wiernych i pod wpływem kontaktu z misjonarzami w Lizbonie już jako dziecko pragnął podjąć działalność misyjną. Studia podjął w kolegium jezuickim w stolicy. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił w 1585 roku. Pragnął realizować powołanie na Dalekim Wschodzie i w 1592 roku wysłany został do Indii. Z Goa udał się do Makau, gdzie ukończywszy studia przyjął święcenia kapłańskie. Nauczał teologię do czasu uzyskania zgody na bezpośrednią pracę misyjną.