Piotr Łokucijewski (ur. 2 grudnia 1872 w Sporach, zm. 8 października 1946 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Piotr Łokucijewski urodził się 2 grudnia 1872 roku w miejscowości Spory, w powiecie święciańskim. W latach 1887–1891 ukończył cztery klasy w szkole miejskiej w Wilnie, a w latach 1896–1898 Szkołę Junkrów Piechoty w Wilnie. Zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego rozpoczął jako oficer piechoty. Po ukończeniu Kursu Intendenckiego w Sankt Petersburgu został intendentem wojskowym. W czasie I wojny światowej walczył jako szef intendentury brygady i XXXIII Korpusu. W czasie służby awansował kolejno na: podporucznika (1898), porucznika (1903), sztabskapitana (1906), kapitana (1912), podpułkownika (1913) i pułkownika (1916). W 1917 roku, po rewolucji lutowej, został wybrany członkiem Komitetu Związku Wojskowych Polaków w XXXIII Korpusie. mały|316x316px|Grób generała Piotra Łokucijewskiego na Cmentarzu Bródnowskim 15 grudnia 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do Departamentu Gospodarczego Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 84 z 12 sierpnia 1919 roku, poz. 2964, sprostowanie daty przyjęcia do Wojska Polskiego i przydziału do Gospodarczego Ministerstwa Spraw Wojskowych..