Kazimierz Oziewicz (ur. 19 marca 1927 w Chełmnie, zm. 20 kwietnia 1993 we Wrocławiu) – polski architekt związany z Wrocławiem, żołnierz Armii Krajowej ps. „Rafał”.
Życiorys W czasie II wojny światowej był żołnierzem 6 Wileńskiej Brygady Armii Krajowej. Po wojnie ukończył w roku 1953 studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Od roku 1954 do śmierci pracował we wrocławskim Miastoprojekcie. Pracując w tym biurze tworzył samodzielnie lub w zespole liczne projekty domów mieszkalnych i osiedli we Wrocławiu i innych miastach Dolnego Śląska. Najważniejszą realizacją w jego dorobku była budowa osiedla Gaj we Wrocławiu opracowana wraz z Krystyną Chełmicką i Andrzejem Wolskim nagrodzona pierwszą nagrodą w zamkniętym konkursie organizowanym przez Stowarzyszenie Architektów Polskich. Projekt ten zakładał budowę kilkunastu jedenastokondygnacyjnych bloków o załamanym planie, których wnętrza wypełniane miały być zielenią, a przestrzeń na zewnątrz bloków miały zajmować sklepy i punkty usługowe. Gaj miał być największą wrocławską „sypialnią” w południowej części miasta zamieszkiwaną przez około 30 tys. osób.