Baltazar de Torres SJ, (ur. 14 grudnia 1563 w Grenadzie, zm. 20 czerwca 1626 w Nagasaki) – jezuicki misjonarz, prezbiter, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, ofiara antykatolickich prześladowań w Japonii, zamordowany z nienawiści do wiary (łac.) in odium fidei.
Geneza męczeństwa – tło historyczne Po okresie wzmożonej działalności misyjnej Kościoła katolickiego, gdy w 1613 roku siogun Hidetada Tokugawa wydał dekret, na mocy którego pod groźbą utraty życia wszyscy misjonarze mieli opuścić kraj, a praktykowanie i nauka religii zakazana, rozpoczęły się trwające kilka dziesięcioleci krwawe prześladowania chrześcijan. Baltazar de Torres był jedną z ofiarą eskalacji prześladowań zainicjowanych przez sioguna Iemitsu Tokugawę.
Życiorys Był Hiszpanem z Grenady. Pochodził ze szlacheckiej rodziny, pierwsze nauki pobierał w Ocaña, gdzie jego ojciec piastował stanowisko gubernatora. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił w 1579 roku. Nowicjat rozpoczął w Navalcarnero. Za cel realizacji powołania stawiał sobie ewangelizację w ramach misji w Japonii. Odbył studia filozoficzne w kolegiach w Huete i Cuenca, a następnie w Alcalá ukończył teologię. Po otrzymaniu sakramentu święceń kapłańskich w 1592 roku skierowany został do pracy dydaktycznej jako wykładowca teologii w seminarium duchownym w Makau.