5 grudnia 1895 w Nowym Jorku zremisował z Frankiem Erne, a 27 listopada 1896 przegrał z tym pięściarzem i utracił mistrzostwo świata. Odzyskał je po wygranej z Erne’em 24 marca 1897 w Nowym Jorku, by ponownie stracić 4 października tego roku w San Francisco, tym razem na rzecz Solly’ego Smitha.
Ponownie został mistrzem świata kategorii piórkowej 11 listopada 1898, gry w Nowym Jorku wygrał z Dave’em Sullivanem. Bronił tego tytułu dziewięciokrotnie, zanim 9 stycznia 1900 w Nowym Jorku Terry McGovern wygrał z nim przez techniczny nokaut w 8. rundzie.
Dixon walczył zawodowo do 1906, ale coraz częściej przegrywał. Pokonali go m.in. Terry McGovern, Young Corbett II, Abe Attell i Jim Driscoll.
Zmarł w biedzie w 1908 (niektóre źródła podają 1909).
Został wybrany podczas pierwszej elekcji w 1990 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Kanadyjscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi koguciej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi piórkowej Kategoria:Zmarli w 1908 Kategoria:Ludzie urodzeni w Halifaksie (Kanada)