– japoński brat z zakonu jezuitów, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, ofiara prześladowań antykatolickich w Japonii, zamordowany z nienawiści do wiary (łac.) in odium fidei.
Geneza męczeństwa – tło historyczne Po okresie wzmożonej działalności misyjnej Kościoła katolickiego, gdy w 1613 roku siogun Hidetada Tokugawa wydał dekret, na mocy którego pod groźbą utraty życia wszyscy misjonarze mieli opuścić kraj, a praktykowanie i nauka religii zakazana, rozpoczęły się trwające kilka dziesięcioleci krwawe prześladowania chrześcijan. Kasper Sadamatsu był jedną z ofiarą eskalacji prześladowań zainicjowanych przez sioguna Iemitsu Tokugawę.
Życiorys Pochodził z okolic Ōmura i wychowywany był w szkole misyjnej jezuitów. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił pod koniec 1582 roku. Dzięki wykształceniu, znajomości kultury i umiejętność posługiwania się językiem japońskim w piśmie powierzono mu funkcję sekretarza późniejszego prowincjała ojca Franciszka Pacheco. Przez czterdzieści lat realizował powołanie prowadząc działalność katechisty.
Kaspra Sadamatsu aresztowano 18 grudnia 1625 roku z Franciszkiem Pacheco, gospodarzem domu i sąsiadami na skutek denuncjacji apostaty, a potem zamknięto w więzieniu na terenie miasta Shimabara.