Od 23 grudnia 1935 kombrig, a od marca 1937 do lutego 1938 dowódca Wojsk Pogranicznych i Wewnętrznych NKWD Azerbejdżańskiej SRR. Od 13 lutego do 29 listopada 1938 szef Zarządu Wojsk Pogranicznych i Wewnętrznych Zarządu NKWD obwodu leningradzkiego, od 29 listopada 1938 do 11 października 1939 szef Zarządu NKWD Kraju Chabarowskiego, od 19 lutego 1939 komisarz bezpieczeństwa państwowego III rangi. Od 11 października 1939 do 24 grudnia 1948 szef Głównego Zarządu Budownictwa Dalekiej Północy NKWD/MWD (Dalstroj) w Magadanie, jednocześnie od 12 lipca 1943 pełnomocnik NKWD/MWD „Dalstroju”. Podlegała mu cała sieć łagrów Kołymy, Czukotki, wybrzeża Morza Ochockiego i wschodniej Jakucji oraz od 100 do 200 tysięcy więźniów łagrów. Od 9 lipca 1945 generał porucznik, w grudniu 1948 zwolniony ze służby. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1 i 2 kadencji (1937-1950). Od 21 marca 1939 do 5 października 1952 zastępca członka KC WKP(b).