Nikołaj Aleksandrowicz Istomin (ros. Николай Александрович Истомин, ur. 1898 we wsi Ugodiczi k. Rostowa w guberni jarosławskiej, zm. 17 marca 1963 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, wojskowy, generał porucznik.
Życiorys W 1911 skończył szkołę podstawową w rodzinnej wsi, był posłańcem spółki akcyjnej w Petersburgu, od stycznia do maja 1917 w armii rosyjskiej, od stycznia 1918 w Armii Czerwonej. Od kwietnia 1919 członek RKP(b), od września 1919 do lutego 1920 pomocnik adiutanta i adiutant 163 pułku piechoty, od lutego do lipca 1920 pomocnik szefa sztabu 57 Brygady Piechoty, od lipca do grudnia 1920 adiutant 170 pułku tej brygady, później pomocnik szefa wywiadu pułku, komisarz batalionu, od października 1921 do września 1922 kierownik kursów 24 Dywizji Piechoty Armii Czerwonej. Od września 1922 w wojskach pogranicznych OGPU. W latach 1925–1927 pomocnik szefa 10 Oddziału Pogranicznego OGPU w Olewsku, a w 1928 24 Pogranicznego Oddziału OGPU w Mohylowie Podolskim. Od czerwca 1933 do października 1936 szef wydziału politycznego 2 Pogranicznej Szkoły OGPU/NKWD im.