Fiodor Maksimowicz Sołodow (ros. Фёдор Максимович Солодов, ur. 1898 we wsi Wontiejewo w guberni moskiewskiej, zm. w czerwcu 1972 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, pułkownik.
Życiorys Rosjanin, od lutego 1918 żołnierz Armii Czerwonej, ranny w walkach z Niemcami, od września 1918 do września 1919 żołnierz 121 pułku 14 Dywizji Piechoty, ranny w walkach, od września 1919 do kwietnia 1920 przebywał w szpitalu w Moskwie. Od października 1919 członek RKP(b), od maja 1920 do sierpnia 1921 na kursach Armii Czerwonej, później był dowódcą plutonu i oddziału, od października 1924 do sierpnia 1925 ponownie na kursach wojskowych, od września 1925 służył w wojskach OGPU, gdzie był instruktorem i inspektorem ds. politycznych. Od grudnia 1931 do marca 1933 inspektor ds. politycznych Głównego Zarządu Ochrony Pożarniczej i Wojsk OGPU ZSRR, od marca 1933 do maja 1935 sekretarz odpowiedzialny biura partyjnego Wyższej Szkoły Pogranicznej OGPU/NKWD ZSRR, od maja 1935 do września 1937 sekretarz odpowiedzialny komisji partyjnej Zarządu Wojsk Pogranicznych i Wewnętrznych NKWD Białoruskiej SRR, od 19 sierpnia 1936 komisarz batalionowy. Od września 1937 do grudnia 1938 p.o. sekretarz komisji partyjnej Szkoły Doskonalenia Kadr Dowódczych NKWD ZSRR, w grudniu 1938 p.o.