Shankland doniósł, że Einstein: określił teorię Ritza jako „bardzo złą”, sam odrzucił teorię emisji, gdyż nie mógł wymyślić żadnych równań różniczkowych, które by ją opisywały – jako że prowadziła ona do „wymieszania wszystkich fal świetlnych”.
Odrzucenie teorii emisji Willem de Sitter wprowadził następujący schemat w celu testowania teorii emisyjnych:
gdzie jest prędkością światła, jest prędkością źródła, jest wynikową prędkością światła, a jest stałą oznaczającą stopień zależności źródła, mogącą przyjmować wartości od 0 do 1. Według szczególnej teorii względności oraz teorii stacjonarnego eteru podczas gdy teorie emisji zezwalają na wartości większe od zera. Odbył się szereg doświadczeń przeprowadzonych na Ziemi na bardzo niewielkich odległościach, które wykazały brak wleczenia światła lub efektu wygaszania oraz potwierdzały niezależność prędkości światła od prędkości źródła, definitywnie wyrugowując teorie emisyjne z głównego nurtu nauki.
Źródła astrofizyczne