Park Sang-hak () – południowokoreański aktywista na rzecz przestrzegania praw człowieka w Korei Północnej, syn północnokoreańskiego szpiega.
Urodził się w 1968 w mieście Hyesan. Dzieciństwo spędził w Pjongjangu. Jego ojciec był partyjnym działaczem. Po ukończeniu nauki w uniwersytecie rozpoczął pracę w urzędzie propagandy. W każdą niedzielę musiał wraz z innymi pracownikami urzędu dokonywać „samosądu” (czyli przyznania się do niewystarczającego kochania partii i kraju). W 1999 roku uciekł z Korei Północnej z matką, siostrą i bratem, pokonując rzekę Jalu na granicy Korei Północnej i Chin. Wkrótce potem zamieszkał w Seulu.
W 2003 roku dowiedział się o śmierci jego wujka, którego skazano za ucieczkę Parka. Wujek Parka zmarł w wyniku tortur, podczas których złamano mu większość kości (w tym czaszkę).
Nieudany zamach W 2011 roku południowokoreański kontrwywiad udaremnił zamach na Park Sang-haka, który przeprowadzał agent północnokoreański. Niedoszły zamachowiec udawał osobę, która chce wesprzeć organizację Parka, a do zabójstwa miało dojść podczas negocjacji warunków.