Myersa gdyby Kim Ir Sen żył kilka lat później, on ponosiłby odpowiedzialność za klęskę głodu, która mogłaby przyczynić do trwałego spadku reputacji wśród Koreańczyków.
Przebieg wydarzeń Według relacji z 1997 roku w niektórych regionach przy granicy z Chinami panował niedostatek, a w innych głód. Najgorsza sytuacja miała miejsce w prowincjach Hamgyŏng Południowy i Hamgyŏng Północny. W tych obu prowincjach dochodziło do największej liczby protestów przeciwko dynastii Kimów. Wszystkie bunty zostały stłumione. W 1997 roku zatrzymano wysoko postawionych działaczy Partii Pracy Korei. Zostali oni oskarżeni o sabotowanie dostaw żywności. W wyniku przeprowadzonej operacji zatrzymano około 30 tys. urzędników i ich rodzin. Większość osób stracono lub zesłano do obozów koncentracyjnych.
W 1997 lub we wrześniu 1998 roku na placu Zjednoczenia w Pjongjangu rozstrzelano osiemnastu urzędników państwowych, w tym ministra rolnictwa Seo Gwan Huia. Urzędnicy zostali oskarżeni o szpiegostwo na rzecz Stanów Zjednoczonych, świadome utrudnianie władzy wdrażania zmian, mających na celu poprawę zaopatrzenia ludności w żywność. Źródła południowokoreańskie podały, że Kim Dzong Il osobiście nadzorował przebieg egzekucji.