Gieorgij Iwanowicz Błagonrawow (ros. Гео́ргий Ива́нович Благонра́вов, ur. w Jegoriewsku, zm. 16 czerwca 1938 w miejscu egzekucji Kommunarka) – rosyjski socjaldemokrata i komunista, wysoki funkcjonariusz Czeka/OGPU/NKWD ostatecznie w stopniu komisarza bezpieczeństwa państwowego I rangi.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie Moskiewskim, w latach 1915–1917 służył w rosyjskiej armii, skończył szkołę wojskową i został chorążym.
Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu – od marca 1917 członek Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (SDPRR(b)) (frakcji bolszeewików), 1917 – przewodniczący komitetu wykonawczego rady powiatowej w Jegoriewsku. Od 5 listopada 1917 komisarz Piotrogrodzkiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego w twierdzy Pietropawłowskiej, w listopadzie-grudniu 1917 komendant Twierdzy Pietropawłowskiej, od grudnia 1917 do maja 1918 komisarz nadzwyczajny obrony Piotrogrodu. Od czerwca do września 1918 członek Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego Radzieckich Wojsk Przeciw Buntowi Korpusu Czechosłowackiego, równocześnie od 13 czerwca do 23 lipca 1918 członek Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Frontu Wschodniego, od listopada 1918 w organach Czeki, od listopada 1918 do czerwca 1919 instruktor-rewizor Wydziału Transportowego i pełnomocnik Wydziału Transportowego na Kolei Moskiewsko-Kazańskiej Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych RFSRR.